Austriackie Rozporządzenie o Pośrednictwie Ubezpieczeniowym 2026 wprowadza nowe wymogi kwalifikacyjne dla agentów, brokerów i doradców
Nowe rozporządzenie (Versicherungsvermittlungs-Verordnung 2026 — Rozporządzenie o Pośrednictwie Ubezpieczeniowym 2026) w całości zastępuje przepisy z 2010 roku i określa, w jaki sposób agenci ubezpieczeniowi, brokerzy oraz doradcy majątkowi zajmujący się ubezpieczeniami muszą udowodnić swoje kwalifikacje w Austrii. Rozporządzenie weszło w życie 23 lipca 2026 roku.
Co się zmieniło
Rozporządzenie o pośrednikach ubezpieczeniowych z 2010 roku (BGBl. II Nr. 156/2010) zostało uchylone i zastąpione w całości. Kwalifikacje można teraz udowodnić na trzy sposoby: (1) zdając egzamin potwierdzający kwalifikacje zawodowe (Befähigungsprüfung), (2) dokumentując nieprzerwane doświadczenie zawodowe — co do zasady trzy lata (lub dwa lata, gdy posiada się wcześniej uznane kwalifikacje), albo (3) posiadając odpowiednie wykształcenie wyższe na poziomie co najmniej 60 ECTS (w tym co najmniej 30 ECTS z przedmiotów prawnych i ubezpieczeniowych) w połączeniu z trzyletnim doświadczeniem praktycznym.
Kogo to dotyczy
Wszystkich, którzy chcą pracować jako agent ubezpieczeniowy (Versicherungsagent), broker ubezpieczeniowy (Versicherungsmakler) lub komercyjny doradca majątkowy (Gewerbliche Vermögensberatung) pośredniczący w ubezpieczeniach życiowych i od nieszczęśliwych wypadków w Austrii. Pracownicy bezpośrednio zaangażowani w sprzedaż produktów ubezpieczeniowych muszą również legitymować się odpowiednim przeszkoleniem, np. certyfikatem BÖV.
Kluczowe progi i ograniczenia
Doświadczenie zawodowe musi być zdobyte w pełnym wymiarze czasu pracy (lub odpowiadającym mu łącznym wymiarze niepełnoetatowym) i obejmować prawo umów ubezpieczeniowych, prawo pośrednika oraz znajomość branż ubezpieczeniowych. Kluczowe zastrzeżenie: od zakończenia tej działalności do daty złożenia wniosku nie może upłynąć więcej niż dziesięć lat. Działalność dydaktyczna nie jest zaliczana jako doświadczenie zawodowe.
Przepisy przejściowe
Świadectwa wydane na podstawie poprzednich rozporządzeń z 2003 i 2010 roku zachowują pełną ważność i są automatycznie uznawane w ramach nowych przepisów — bez konieczności ponownego certyfikowania.