Austriackie drogi federalne: nowe cele dla infrastruktury ładowania EV do 2030 r. i możliwość uchylenia klauzul wyłączności
Nowelizacja Ustawy o drogach federalnych z 1971 r. (Bundesstraßengesetz 1971) wprowadza wiążące cele dotyczące budowy infrastruktury ładowania pojazdów elektrycznych wzdłuż dróg federalnych do 31 grudnia 2030 r. i dopuszcza uchylenie umownych stref ochronnych (klauzul zakazujących konkurencji / Konkurrenzklauseln) utrudniających realizację tych celów. Dla dotkniętych przedsiębiorstw przewidziano mechanizm odszkodowawczy.
Co się zmieniło
Nowy § 9 nakazuje budowę infrastruktury ładowania dla samochodów osobowych i lekkich pojazdów dostawczych (klasy M1, N1) średnio co 25 km (maksymalnie 50 km) na drogach federalnych zgodnie z wykazami 1 i 2 do 31 grudnia 2030 r. Dla pojazdów ciężkich (klasy M2, M3, N2, N3) cel to średnio co 40 km — maksymalnie 60 km na odcinkach sieci bazowej TEN-V i 100 km na pozostałych drogach federalnych. Przy stacjach ładowania powinny być dostępne toalety, automaty z napojami i przekąskami oraz strefy odpoczynku (§ 7 ust. 8).
Kogo to dotyczy
Wszyscy kierowcy i przewoźnicy korzystający z dróg federalnych skorzystają na rozbudowie infrastruktury ładowania. Przedsiębiorstwa działające przy drogach federalnych (stacje benzynowe, zajazdy itp.) muszą traktować operatorów infrastruktury ładowania jako równorzędną kategorię wymagającą zgody federalnego zarządu dróg, ponieważ infrastruktura ładowania została wprost dodana do listy regulowanych obiektów przydrożnych (§ 27). Właściciele nieruchomości w pobliżu planowanych tras dróg federalnych mogą być objęci rozszerzonymi przepisami o strefach planistycznych (§ 14).
Na co zwrócić uwagę
Nowy § 20b pozwala uchylić umowne strefy ochronne (Konkurrenzklauseln — klauzule zakazu konkurencji) dla infrastruktury ładowania, jeżeli jest to niezbędne dla osiągnięcia celów na rok 2030. Dotknięte przedsiębiorstwa mogą dochodzić odszkodowania za inwestycje poczynione w ciągu ostatnich pięciu lat przed wejściem w życie BGBl. I Nr. 78/2026 — najpierw pisemnie do federalnego zarządu dróg (Bundesstraßenverwaltung) z sześciomiesięcznym terminem na ugodę; jeśli ugoda nie zostanie zawarta, możliwe jest wniesienie pozwu w ciągu roku od zgłoszenia roszczenia. Ogólny termin przedawnienia wynosi trzy lata od uruchomienia stacji, a dalsze roszczenia wobec rządu federalnego są wykluczone.